Logo Logo

Christus is Koning Kerk
Protestantse Gemeente Slikkerveer

Sinds Qbuzz  de vergunning kreeg, is het afgelopen met Arriva lijn 90, ooit de mooiste busroute van Nederland, van Zuidplein naar Utrecht, helemaal  langs de Lek. Helaas zijn Qbuzz- boekjes nagenoeg onleesbaar en van de site word ik niet wijzer. Daarom op goed geluk opgestapt bij halte Sportlaan  in lijn 489 om te zien hoever ik nog kom. Helaas! Niet verder dan Nieuw Lekkerland: eindpunt! Terug! Lopen!  Na drie kwartier lopen eindelijk in een bus terug naar Rotterdam; hoera, ik zit weer en we rijden!  Maar niet lang… want we staan stil voor de Alblasserdamse brug. Kan gebeuren. Maar wat gek!  Het brugdek is allang weer omlaag, je zou er zó over heen kunnen??!  Ja, maar de slagbomen willen niet omhoog…  Wachten dus. Lang wachten. De file achter de bus groeit, vrachtwagens proberen om te keren. De bus kan dat niet. De chauffeur loopt paars aan: daar gáát zijn pauze…

Maar elk nadeel  hep se voordeel   -voor mij dan.

Want de bus staat op het hoogste punt van die brug en ik zit op de hoogste plek in die bus. Zodoende heb ik een prachtig uitzicht, naar beide kanten. Links de Sophiapolder, rechts de Crezeepolder.

Sophiapolder, geweldig wateroppervlak. De zon zendt een paar voorzichtige streepjes licht door de ochtendnevel: rose, grijs, pastelblauw. Nog iets meer zon…het wateroppervlak lijkt te  verzilveren.

Rechts de Crezee polder, eveneens blank. Rijen foeragerende watervogels, de kade een smalle groene streep tussen volgelopen polder en rivier.

Heel in de verte  het vage silhouet van de Grote Kerk van Dordrecht.  Historische plek. Daar begon het allemaal. De Statenvergadering, de Dordtse synode. Die mooie Statenzaal, waar heel  veel  later de Franse kerk haar diensten mocht houden: preekstoel op wieltjes naar binnen, de liederen, prachtige  melodieën die me bij gebleven zijn.

De  Grote Kerk lijkt  nu langzaam weg te zinken in teergrijze nevel. Is dat een profetisch vergezicht?  Het begon allemaal in Dordrecht…. Maar als het water blijft stijgen, zal ook het einde bij Dordrecht beginnen…. Er hoeft niet veel te gebeuren of Dordrecht loopt onder. Een reëel gevaar, zegt men.  Je kunt het zelf zien als de Fast Ferry er aanmeert.

Laten wij  Waterschap, Provincie en Landsregering met ons belastinggeld,maar evenzeer met democratisch/kritische aandacht - en  gebed-  volgen en steunen. En laten wij ons eigen tuintje  ook eens bekijken: laat hemelwater in de grond kunnen zakken! Weg met teveel tuintegels!  Bomen zijn ook belangrijk, ook die dragen bij aan vochtregulatie:  waterbergers! Bovendien produceren ze zuurstof en vangen ze fijnstof af; bomen en parken vormen “de longen” van stedelijk gebied.  –Dus niet zeuren over blaadje, zaadje, luisje, pluisje!  In het paradijs stonden destijds ook heel wat  blaadjesbomen, waar  Adam en Eva niet over klaagden, maar dankbaar gebruik van maakten: C&A bestond nog niet.

Wij hebben precies 58 minuten voor die brug gestaan. Toen kwam er iemand die het handmatig voor mekaar kreeg. Eindelijk. De bomen reikten weer tot in de hemel.

 

S.C.RIBENT.”

Denkend aan Marsman”  zie ik brede rivieren –Merwe en Noord- stijgen tot aan de tenen van Dordt. Als maan, wind en water springtij gaan vieren… hoop ik, dat dank zij Crezee en Sophia, het voor Dordt dan niet óver kantje boord wordt.