Logo Logo

Christus is Koning Kerk
Protestantse Gemeente Slikkerveer

 

Staande voor mijn keukendeur overzie ik met welgevallen mijn landerijen, die zich uitstrekken zover het oog reikt. - Het oog reikt tot aan de schutting, tien meter verderop.

Terwijl ik daar sta, schiet er plotseling iets voorbij, iets kleins: een bruin-rossig bolletje,  met daarin twee glinsterende kraaloogjes. Het duikt onder de schutting en is verdwenen. Nadat ik heel lang onbeweeglijk ben blijven staan, komt er iets tevoorschijn, dat links en rechts kijkt, snel dichterbij komt,  haastig wat minihapjes verzamelt en dan razendsnel weer onder de schutting schiet. Ach, wat een mooi diertje, wat een schatje! Zoogdierenboek geraadpleegd: rosse woelmuis. Plaatje erbij: het klopt.

Geheel vertederd doe ik daarna nóg een boekje open: ”Gebeden in de ark” van Carmen Bernos de Gasztold, een ontroerend dierengebedenboekje, ooit van Willem Ferguson gekregen. Plechtig lees ik hardop het muizengebed: -Geef mij alleen maar mijn dagelijks voedsel, uit de buurt van de klauwen van die duivel met zijn groene ogen! Amen!

Nauwelijks is mijn amen verklonken of ik zie zo’n groene-ogen-duivel naderen: sluip, sluip… pootjes fluweel en staartpunt alert!  Muisje speurt naarstig naar iets eetbaars en ziet nog niks…  -Had je gedacht, loeder! stort ik mij naar buiten. Kat vliegt naar huis, muisje schiet onder de schutting. Zo. Goed gedaan, meissie!  prijs ik mezelf.

Maar…. muis denkt dat vermoedelijk ook…. Die vrouw is een vriendin, moet muis wel denken.  Dierenvriendin, ja….gesprekken met merels… zwaan uit mijn mond etend… zwaan die haar lange hals om mijn nek legde… jonge egeltjes die aan mijn vingers kwamen sabbelen…. en nu is ’t al wéér prijs: een woelmuis. Ik moet toch eens omzien naar een ark.

De keukendeur open? Muisje huppelt vrolijk tegelijk met mij mee naar binnen. Ho! Dat was nou ook weer niet de bedoeling. Vooruit, naar buiten! De buurtkatten jaag ik wel  voor je weg, ik zal er op letten. Maar muis wil niet naar buiten, keert zich om en trippelt met mij mee de kamer in. Wegjagen lukt niet, maar geritsel in de prullenbak brengt mij op een idee:  prullenbak met muis en al omkeren in de tuin. Resultaat: tuin vol rommel en muis een minuut later terug in huis. Terwijl de deur toch dicht was.

Muis wandelt echter niet slechts door de kamer, maar door het hele huis, merk ik aan zijn uitlaatsporen. Tjonge, wat een capaciteit heeft dat dier. Maar muis doet ook nog iets anders, iets waar ik erg van schrik: knabbelen aan kabels, onder andere aan de televisiekabel. Dat doet de deur dicht: hoe schattig ook, dit kan niet. Bovendien ziet muis vandaag of morgen een onweerstaanbaar sexy muizenmeisje en dan heb ik overmorgen een  kabelknagend muizenlegioen in huis. Muis moet weg, moet echt weg, hoe verschrikkelijk ook.

Muizenval opgezocht, nog van vroeger van de boerderij. Hoe werkte dat ook alweer? AU!!! -zo dus in elk geval niet. Tenslotte staat hij duimloos klaar, vlak bij de plint in de keuken. Muisje speelt om mijn voeten, snuffelt eens aan het stukje kaas… en pang! Een drupje muizenbloed op de vloer. Ben ik nu blij? Nee. Helemaal niet. Maar wel opgelucht.

 

S.C.RIBENT.

Zelfs vond de muis een huis o Heer ...