Logo Logo

Christus is Koning Kerk
Protestantse Gemeente Slikkerveer

Op Paasmorgen zingen in IKAZIA, zangers gevraagd! las ik in SAMEN-april. Voor mij nieuw, ik had er nog nooit van gehoord, maar het blijkt al langer te bestaan. Voor sommige zangers is het zelfs een traditie, hoor ik: op eerste Paasdag en eerste Kerstdag zingen we voor de zieken! Vroeg  in de morgen om zeven uur.

In mijn onwetendheid veronderstel ik dat die oproep wil zeggen dat ze wel wat zanghulp kunnen gebruiken en ik denk: Laat ik er maar heen gaan om mijn stemmetje bij te dragen.

Maar het moet per auto: er is geen bus op dat tijdstip. Ik haat autorijden in Rotterdam en aldaar parkeren haat ik nog heftiger. Maar dat wordt mij uit het hoofd gepraat: er is op zondagmorgen geen kip op de weg en het parkeren is vrij, bij Ikazia is er een zee aan ruimte, gewoon voor de deur! Inderdaad geen kippen gezien, maar wel zo’n kurketrekkerige torengarage waar ik niet in wil en de voorspelde zee aan ruimte tot voor de deur blijkt reeds ingenomen, want ik ben duidelijk niet de enige. Eindelijk  een plekje gevonden, van straten-ver komen lopen, maar op tijd binnen: 7.15 uur.

Welkom geheten, paasbroodje gegeten, kopje thee gedronken, programma-papier gekregen:  een vel A3 (dat is 30x40 cm) aan weerszijden bedrukt met te zingen liederen; in totaal  bijna veertig coupletten.

We beginnen. Met een paar honderd man klimmen we naar de zevende etage, dus veertien trappen op. Het orgel gaat met de lift, slechte-benen-zangers gaan ook met de lift. Zaaldeuren open, ook die van de zaal waar een gelukkige moeder ligt met haar baby, die in deze paasnacht is geboren. Boven aangekomen begint de organist  te spelen. En dan zingen we: Daar juicht een toon, daar klinkt een stem! - Dat klinkt door gans  I-KA-ZI-A ...!  (We zongen natuurlijk Jeruzalem!)

Allemaal naar de zesde etage, twee trappen af, staan, zingen!

Allemaal naar de vijfde etage, twee trappen af, staan, zingen! Allemaal naar de vierde, twee trappen af, staan, zingen!  Naar de derde, zingen! Naar de tweede, zingen! Naar de eerste,  zingen! ….en tenslotte op de begane grond nog eens van voren af aan.

Dat doet wat met je. En met de patiënten ook, wordt ons verzekerd. Verplegend personeel  komt - waar mogelijk-  ook luisteren. Een patiënte wordt met bed en al tussen ons in gezet. Geestelijk verzorger dominee Vlasblom is met zijn lengte duidelijk zichtbaar voor iedereen, hij is de spil. Hij is het die deze zangdienst heeft georganiseerd. Perfect gedaan, het loopt allemaal  op goeddoordachte rolletjes.

 

S.C.RIBENT .

Wat geweldig om zo met elkaar te zingen. Wat fijn om dat uitgerekend in IKAZIA te kunnen doen, waar ik zelf ooit verpleegd werd na een riskante operatie. Dat was niet omstreeks Pasen, dat zingen zou ik als patiënte natuurlijk ook geweldig hebben gevonden.  Maar toch heb ik een bijzondere herinnering aan Ikazia. Mannelijke verplegers waren er toen nog  nauwelijks. In  Ikazia was er een. Hij moest mij wassen. Dat voelde onwennig, ook voor hem. Hij liep naar de openstaande deur van mijn “ intensivecare”-eenpersoonskamertje, sloot de deur en sprak: Laten we de deur maar even dicht doen, want stel  je voor dat er een vreemde vent binnen komt…..!