Logo Logo

Christus is Koning Kerk
Protestantse Gemeente Slikkerveer

Dillenburgplein begin augustus. Warmte is fijn, maar dit heet hitte. Hevige hitte, waar je thermostaat van in de war raakt. Je ervaart jezelf als een moeilijk  te verplaatsen, zwetende voddenbaal. Een opkikkertje zou wenselijk zijn. Dringend.

De voetreis naar hier - normaal vijf minuten –  kost nu merkbaar meer tijd.  Waar mogelijk in de schaduw gelopen,  echter lang niet overal te vinden. Aangekomen op het plein, met plakkende kleren en snakkend naar een bakkie.

Neergestreken met een prima bakkie op het miniterrasje, in de schaduw. Het terrasje blijkt een   strategisch punt. Alles is van hieruit goed te overzien: veel parkeerverkeer, veel  hittelijdende medemensen, kinderwagens met veel blote teentjes, af en toe een buitengaats hangende  hondentong.

Een levensgrote Opnieuw&Co kar stopt naast de container  waar je gedragen kleding in kwijt kunt. Twee O&Co-mannen halen die bak leeg. De langste doet een duik, graait, grijpt, gooit de opgediepte zak naar zijn collega, die de zak feilloos opvangt en met een grote zwieper trefzeker in de laadklep mikt.

Even later zo’n pakjes-besteldienst. Met blufreclame erop, die de afgejakkerde chauffeur maar waar moet zien te maken. Kan hij ergens parkeren? Nee. Dan maar even midden op de rijweg. En hopen dat de geadresseerden thuis zijn om hun pakketje in ontvangst te nemen….. Opnieuw&Co is prentloos weggekomen, straks ook de pakketbezorger – hoop ik voor hem.

Er komt een bekende hond voorbij, voor mij haast onherkenbaar: zijn ijsberenjas is afgeschoren. Maar ik krijg toch een lik. Want ik ben voor hem wel herkenbaar.

Het uitzicht op de flat is zomers: veel open ramen. Veel  bewoners ken ik – maar wie woont waar? Huisnummers zijn er wel, maar niet aan de buitenkant.  Men kent elkaar daar onderling heel goed, weet ik wel. Ooit stond ik versteld van de behendigheid waarmee een paar bewoonsters zichzelf plús hun buurtjes  plús alle rollators in één lift propten. En ik kon er ook nog bij! Prachtig!  (Het waren dan ook woensdagzomeravondzangeressen….. speciale mensen toch?!)

Mijn blik dwaalt naar de C.I.K. De ingang, de buitendeur, alles van hieruit goed te zien. Ooit liep ik daar op een donkere winteravond langs en schrok: er stond iemand aan die deur te rukken, deed daarna hetzelfde bij het Snuffelpand en hij ging ook nog even de brievenbushal  van de flat in. Vreemd. Achter hem aangelopen. Hij liep steeds harder en ik – op veilige afstand- ook. Tenslotte ergens bij de dijk uit het oog verloren. Buurtpreventieman? Nee.  C.I.K.lid misschien?  Gepraat met de voorzitter: dit kon geen bekende geweest zijn.  

Maar wie dan wel? En wat wilde hij?

 

S.C.RIBENT.

Doe in elk geval –altijd! altijd! – je huisdeur op slot. Op het nachtslot. Ook overdag. Ook in de zomer. Bedenk dat ook de flat min of meer openbare weg is: iedereen kan erin, al moet een bezoeker wel eerst bellen bij wie hij wil zijn, maar daarna…? En als je je fiets bij de kerk  wilt zetten: altijd goed op slot, liefst aan zo’n fietsbeugel.