Logo Logo

Christus is Koning Kerk
Protestantse Gemeente Slikkerveer

 

Zaterdag  8 september :  vier orgelconcerten,  Wijkcentrum-rommelmarkt,  Natuurvereniging gaat  waterbeestjes vangen en buurvrouw loopt mee in de modeshow.  Hoe doe je dat als je  álles wilt meemaken?

Eerste concert in de C.I.K. Echt mooi!  Nog een beetje vroeg voor een grote opkomst, maar de waardering is groot, want  Jan Peter Teeuw speelt …en dat hóór je.

De rommelmarkt tussendoor. Prachtig stukje houtsnijwerk gekocht:  een olifant met in haar buik een klein olifantje, alles uit één stuk hout gesneden. Fantastisch.

Met moeder en baby olifant  in de tas naar de modeshow om buurvrouw in actie te zien. Ze loopt als een professional.  Balletles gehad?  vraag ik. Nee, gewoon haar daagse benenwerk! Talent ! zeg ik.

Eten moet ook –maar liever vóór je waterdiertjes gaat aanschouwen.  Daardoor te laat voor de diapresentatie (sorry, sorry. ) Maar inderdaad:  bekijk  bloedzuigers liever  ná het eten!  Er zijn ook watervlooien, schaatsenrijders. …en babylibellen.  Dat uit zo’n afzichtelijk monstertje zo’n prachtige libel  kan komen.  Wonderen der schepping!  Hulde aan Hans Blok en Bruin Moes, natuurgidsen van de NVIJ. Dat staat voor Natuur Vereniging- IJsselmonde;  op  internet te vinden en vaak ook  in de krant. Het NVIJ- gebouw staat aan het eind van de Kastanjelaan, bij het sportvelden-parkeerterrein.

Aan het eind van de dag per fiets naar het afsluitend concert in de Wilhelminakerk.  Ook deze keer  zeer de moeite waard.  Recht voor het orgel gezeten, herinner ik mij het plan om eens  een orgeltekening te maken. Dit is mijn kans. Vodje papier, helaas  een balpen, maar ik teken toch het orgel. Orgeltekening klaar, maar het concert nog niet. Kroonluchter getekend, kroonluchter klaar, maar het concert nog niet. En dan word ik een beetje baldadig. Ik teken de omwonenden, met enorme oren aan hun hoofd – het is tenslotte een concert, nietwaar.  Een goeie portrettekenaar ben ik echter niet,  meer een cartoonist.  Dat is nu wel een beetje erg duidelijk te zien..… Ineens voel ik een adem in mijn nek:  er kijkt iemand mee over mijn schouder.

Na afloop concert fiets van het slot gehaald. Dan staat er plotseling een meisje voor mij:  Ik moet haar maar tekenles komen geven, ik moet maar eens op bezoek komen!  Ze woont daar en daar in een woongroep. Niet dadelijk  beloofd, maar ik zal er over denken, zeg ik. De zondagmiddag daarop maar eens  naar dat adres gereden (het is in een dorp verderop) alleen om te zien of het goed bereikbaar  is. Nou nee!   Nieuwe wijk: een  doolhof!  Straat tenslotte gevonden, maar bestaat dat huisnummer eigenlijk wel ?! En dan rijst er ineens een mevrouw achter mij op,  gehuld in kerkkleding. Noemt  mij  de naam van die jonge vrouw (???) en vertelt er medische gegevens bij die volstrekt  niet aan buitenstaanders medegedeeld mogen worden   en waar ik ook beslist  niet naar vroeg. Raar. Dat kan toch niet?  Ook leest ze mij eventjes de les:  bezoek is niet  gewenst!  Had ik  toch  niet om gevraagd?  En dan verdwijnt ze  richting kerk,  want het loopt tegen vijven.

Ik wil nu wel  graag naar huis.  Maar…..die doolhof….!  Ik kan mijn auto niet meer vinden……

 

S.C.RIBENT .

Een en ander geeft  te denken. Is dit eigenlijk wel O.K.?  Ik ben er in gedachten  nog steeds mee bezig.  Nee, niet met die auto, die vond  ik na twintig minuten zoeken weer terug,  geholpen door  een stelletje aardige  kinderen daar uit de buurt.  Zonder "kerkkleding", maar  met hippe  scheurtjes in hun spijkerbroek. Samaritanen. Barmhartig.